και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, έχοντας πλέον μετεξελιχθεί σε τριήμερη εκπαίδευση, με την προσθήκη της προσομοίωσης και  αξιολόγησης στον δρόμο.

Η 5η εκπαίδευση Tour Assistants πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από 14 έως 17 Αυγούστου 2025, και συμμετείχαν αναβάτες από Φινλανδία, Ιταλία και Ελλάδα, που έχοντας συμπληρώσει με επιτυχία όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και αξιολόγησης, παρέλαβαν και τα αντίστοιχα πτυχία.

Η εκπαίδευση είχε διάρκεια τρεις ημέρες με την πρώτη να είναι αφιερωμένη σε θεωρητική κατάρτηση σε θέματα οδικής ασφάλειας γενικά και σχεδίασης και διεκπεραίωσης κίνησης σε γκρουπ.

Την δεύτερη ημέρα στην πίστα οδικής ασφάλειας της Honda, έγινε θεωρητική επεξήγηση και πρακτική εξάσκηση στον χειρισμό των μοτοσυκλετών υπό διάφορες συνθήκες.

Την τρίτη ημέρα πραγματοποιήθηκε πορεία αξιολόγησης 230χλμ. σε συνθήκες δρόμου και η τελική απονομή των πτυχίων.

Ραντεβού το 2026, για έναν νέο κύκλο εκπαίδευσης.

Η Κριτική Επιτροπή του Πανελλήνιου Φωτογραφικού Διαγωνισμού της ΜΟΤ.Ο.Ε. με θέμα “Ταξίδι και Μοτοσυκλέτα” αφού αξιολόγησε όλα τα έργα, κατέληξε στην εξής βαθμολόγηση:

Νικητής του Διαγωνισμού και 1ο βραβείο ο κ. Διαμαντής Παναγιωτόπουλος με το έργο “Εκκρεμότητες ονείρων”

Στην δεύτερη θέση και 2o βραβείο ο κ. Λευτέρης Μπαμπαΐδης με το έργο “Κρεμαστή γέφυρα – Ινδία”

Στην τρίτη θέση και 3ο Βραβειο: ο κ. Γιώργος Τσουρλός με το έργο “Καμένη μοτοσικλέτα” 

Στην τέταρτη θέση και 1ος Επαινος: ο κ. Διαμαντής Παναγιωτόπουλος με το έργο “Πολυγραφότατα Άγραφα” 

Στην πέμπτη θέση και 2ος Επαινος:  ο κ. Αθανάσιος Αρβανίτης με το έργο “Στις Αλπικές λίμνες”

Στην έκτη θέση και 3ος Επαινος ο κ. Βύρων Αρετάκης με το έργο “Σύντροχος”

Στους παραπάνω νικητές του διαγωνισμού αντιστοιχούν τα βραβεία που αναφέρονται στην Προκήρυξη του Διαγωνισμού   (ΕΔΩ: https://motoe.gr/prokiryxi-diagonismou-fotografias) και θα βραβευθούν στην 27η Χειμερινή Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών (ΕΔΩ: https://motoe.gr/27i-cheimerini-sygkentrosi-motosykletiston), όπως επίσης αναφέρεται στην προκήρυξη.

Σε περίπτωση αδυναμίας τους να παραστούν, θα πρέπει να συνεννοηθούν με τον υπεύθυνο του διαγωνισμού κ. Παναγιώτη Καλαϊτζή για την παραλαβή των βραβείων τους.

Η Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλάδας ευχαριστεί:

• Την Κριτική Επιτροπή του διαγωνισμού, κα. Μακρίνα Μπελετσέλη , κ. Παναγιώτη Λάζο & κ. Γιώργο Μυτιληνό.
• Τους Αθλοθέτες (Motomarket & κ. Μυτιληνό)
• Όλους όσους έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό και τους περιμένει, μαζί με όλους του υπόλοιπους φίλους & φίλες της μοτοσυκλέτας στον διαγωνισμό της επόμενης χρονιάς.

Ο Zvonko Jurić μοιράστηκε τα πρώτα του συναισθήματα σε συνέντευξή του στο Hrvatski Glasnik.

«Το να είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής είναι η αίσθηση ότι έχεις φτάσει στον ουρανό, πέτυχες τον απώτερο στόχο και τον απολαμβάνεις ατελείωτα. Μετά ξεχνάς όλη την προσπάθεια και τον χρόνο που επένδυσες για να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου», είναι οι πρώτες εντυπώσεις του Zvonkο.

Συνέντευξη: Maja Nikolić

HG: Κύριε Jurić, από πού προήλθε αυτή η αγάπη για τις μοτοσυκλέτες;

JURIĆ: Όλα ξεκίνησαν στα εφηβικά μου χρόνια, στη δεκαετία του ογδόντα του περασμένου αιώνα, με τα μοτοποδήλατα της Tomos. Η πρώτη μοτοσυκλέτα που αγόρασα ήταν μια Jawa 350, με την οποία κέρδισα τον σύντροφο της ζωής μου. Υπήρχαν διάφορες εμπειρίες και όμορφες στιγμές, μια αξέχαστη “off road” βόλτα γύρω από τη Majevica, αλλά λόγω πολλών σοβαρών πτώσεων, αποφάσισα να τα παρατήσω. Παρ’ όλα αυτά, ο πόθος για ελευθερία και ο αέρας στα μαλλιά έβγαινε συνεχώς.

HG: Πώς πήγε το ταξίδι της ζωής σου με τα μηχανάκια για να είσαι ο καλύτερος στον κόσμο σήμερα;

JURIĆ: Μετά από μια εικοσαετή διακοπή, για ένα νέο ξεκίνημα επέλεξα ένα Beverly 350, το οποίο μετά από λίγα χρόνια αντικαταστάθηκε από ένα Kawasaki VN 900. Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων στην οικογενειακή επιχείρηση, ήταν κυρίως βόλτες στην πόλη και μικρότερα ταξίδια, και μετά η κακιά αρρώστια με ανάγκασε να κατέβω από τις σέλες.

HG: Αλλά δεν τα παράτησες. Στην πραγματικότητα, ξεπέρασες μια πολύ σοβαρή ασθένεια με μια μοτοσυκλέτα με έναν τρόπο. Τι είδους ασθένεια ήταν και πώς την καταπολεμήσατε; Πώς βοήθησε η μοτοσυκλέτα εκεί;

JURIĆ: Ως προϊόν δύσκολων δοκιμών στη ζωή, όταν έφτασα στα 60 μου, εμφανίστηκαν διάφορες ασθένειες, ανάμεσά τους δύο καρκίνοι σε τέσσερα χρόνια, ο πρώτος από τους οποίους ήταν ο καρκίνος του παγκρέατος, από τον οποίο μόνο το 5 τοις εκατό των ασθενών επιζεί. Μετά τις ριζικές επεμβάσεις που έγιναν στην ώρα τους, η σύσταση του γιατρού ήταν να αλλάξω τον τρόπο ζωής μου, κυρίως διατροφή και δουλειά, και να αναζητήσω επαγγέλματα και περιβάλλοντα που με χαλαρώνουν. Αρχικά, η γυναίκα μου και εγώ ξεκινήσαμε την πεζοπορία και σε έξι χρόνια περιηγηθήκαμε στο Κροατικό Ορειβατικό Σιρκουί (HPO) σκαρφαλώνοντας 150 κορυφές, κάτι που μας έκανε έναν από τους 200 ανθρώπους που τα κατάφεραν. Αφού πετύχαμε τον στόχο μας στην πεζοπορία, επιλέξαμε κάτι πιο εύκολο. Αποφασίσαμε να αγοράσουμε μια πραγματική μοτοσυκλέτα για μεγάλα ταξίδια και να γίνουμε πραγματικοί μοτοσικλετιστές, όχι ποδηλάτες αλλά ταξιδιώτες τουρισμού, με σκοπό να γνωρίσουμε τον πολιτισμό, τη γαστρονομία, τα έθιμα, τα αξιοθέατα και τη φυσική ομορφιά των περιοχών και των χωρών που περνάμε. Οδηγική απόλαυση. Με αυτόν τον τρόπο άλλαξα την αντίληψη για την έννοια του ενθουσιασμού και της επιθυμίας για οδήγηση, που χρησιμεύει ως μέσο για να ξεπεράσω τα όριά μου, αποδεικνύοντας στον εαυτό μου αλλά και στο περιβάλλον ότι είναι η σωστή θεραπεία για μένα στην καταπολέμηση της πιο σοβαρής ασθένειας. 

HG: Τι επιτυχίες είχες στην καριέρα σου με τα μηχανάκια, πόσες χώρες έχεις επισκεφτεί;

JURIĆ: Πρώτα από όλα, πρέπει να τονίσω ότι το αρχικό νούμερο 115 είναι στη μοτοσυκλέτα μου σε όλους τους αγώνες και τα ταξίδια. Είναι το νούμερο με το οποίο είμαι πολύ δεμένος συναισθηματικά και μου δίνει δύναμη, ασφάλεια και κίνητρο να κερδίσω. Η ιστορία αυτού του αριθμού είναι γνωστή σε όλους μας, και αφιερώνω τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή σε όλους όσους στάθηκαν κάτω από τη σημαία με αυτόν τον αριθμό. Οι νέες προκλήσεις πάντα με προσέλκυαν και σε καθεμία από αυτές έψαχνα τον τελικό στόχο με κίνητρο να τον φτάσω. Μερικές από αυτές τις επιτυχίες είναι: για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά είμαι ο εθνικός πρωταθλητής στο Moto Touring (HMS KUP), φέτος είμαι παγκόσμιος πρωταθλητής στο Moto Touring (FIM TWC), με 115.000 χλμ., ο κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στο χιλιόμετρα που διανύθηκαν σε ένα χρόνο και αυτά τα χιλιόμετρα αφιερωμένα στην 30ή επέτειο της 115ης Ταξιαρχίας Zrinski. Είμαι επίσης ο ιδρυτής και συμμετέχων στο Ράλλυ 1.000 μιλίων Πρέβλακα – Δούναβη. Είναι μια βόλτα αντοχής στην οποία εμείς, ως πενταμελής ομάδα, οδηγούμε συνεχώς για 18 ώρες και 15 λεπτά από το ακρωτήριο Ošta (το νοτιότερο σημείο), μέσω Savudrija (το δυτικότερο σημείο) και Sv. Martina na Mura (το βορειότερο σημείο) με τερματισμό στο Ilok (το ανατολικότερο σημείο) και έτσι κάναμε ό,τι δεν έχει καταφέρει κανείς μέχρι στιγμής. Σε μια μέρα συνδέσαμε τα τέσσερα ακραία γεωγραφικά σημεία της Κροατίας. Επίσης, υπάρχει μια άλλη βόλτα αντοχής που σχεδίασα μόνος μου, με την κωδική ονομασία “Week in the Saddle”, στην οποία διένυσα 10.000 χλμ. στους αυτοκινητόδρομους της Κροατίας και η αμερικανική ένωση “Iron But” χωρίς συνοδεία σε πέντε ημέρες έφτασε τα δέκα επίπεδα, και μερικά από αυτά είναι: SaddleSore 10000K (Διαδρομή 10.000 χλμ. σε λιγότερο από 5 ημέρες), Bun Burner 2500 Gold (Βόλτα 2.500 χλμ σε λιγότερο από 24 ώρες), Iron Buut 100K Club (115.000 χλμ. το έτος 2021)

HG: Και δεν είναι μόνο αυτό;

JURIĆ: Σε πέντε χρόνια, ταξίδεψα 360.000 km με τον ίδιο κινητήρα (Moto Guzzi California 1400 Touring) και επίσης σε πέντε χρόνια, οδηγήσαμε σε 62 χώρες του κόσμου σε πέντε ηπείρους.

HG: Το FIM Touring World Challenge (TWC) είναι ένας διαγωνισμός σε δέκα προορισμούς στον κόσμο, πώς σας φάνηκε φέτος, πού ήσασταν, τι έχετε δει;

JURIĆ: Το Πρωτάθλημα Τουρισμού είναι το υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού στον κόσμο και οι παγκόσμιοι πρωταθλητές είναι κυρίως από ισχυρές χώρες μοτοσυκλέτας όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Πορτογαλία… Φέτος, για πρώτη φορά, ο παγκόσμιος πρωταθλητής είναι ένας Κροάτης από την Τούζλα, που είναι μεγάλη έκπληξη για όλους, εκτός από όσους με ξέρουν καλά. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε τον Φεβρουάριο στην Κεντρική Αμερική και ολοκληρώθηκε στην Ισπανία τον Οκτώβριο. Σε αυτούς τους εννέα μήνες, μόνο για εκείνον τον διαγωνισμό, περάσαμε ενενήντα μέρες στο δρόμο και οδηγήσαμε σαράντα χιλιάδες χιλιόμετρα, χρησιμοποιήσαμε δρόμους, πλοία, αεροπλάνα, οδηγήσαμε σε υπερβολική ζέστη, βραχήκαμε σε απίθανες βροχές, ξυπνήσαμε με σεισμούς. Οι εκδηλώσεις όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός φέτος ήταν: X Convention Guatemala, Bikers Night Lithuania, Volta Mallorca Spain, Les a Les Portugal, Faro Gathering Portugal, FIM Rally Germany, AL Confini Maratea Italy, Lieux sur le Mers Switzerland, FIM Mototour Greece, Volta a Galicia Ισπανία… Ο διοργανωτής κάθε εκδήλωσης προσπαθεί να παρουσιάσει την πόλη, την περιοχή ή τη χώρα του στους συμμετέχοντες όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα από όλα όσα παρέχει η τουριστική οδήγηση, τηρώντας τους κανονισμούς της FIM για τον διαγωνισμό, σύμφωνα με τους οποίους κάθε άτομο προσπαθεί να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα σημεία στις απαιτητικές λεπτομέρειες των διαδρομών που οδηγούμε. Πλατείες, ενδιαφέροντα κτίρια, γέφυρες, αξιοθέατα υπό την προστασία της UNESCO, ποτάμια, καταρράκτες, λίμνες, θάλασσες, ωκεανοί, φιόρδ, απόψεις, ηφαίστεια, μουσεία, γκαλερί, φεστιβάλ, συναυλίες, εκθέσεις, εστιατόρια, καφετέριες, περιπάτους, ορεινά περάσματα… άφιξη και επιστρέφοντας σε αυτά τα μέρη του ανταγωνισμού, προσπαθούμε πάντα να οδηγούμε σε άλλους δρόμους, να βλέπουμε ό,τι δεν έχουμε ξαναδεί, να δοκιμάζουμε κάτι καινούργιο, να περνάμε τη νύχτα σε διαφορετικό μέρος, να γνωρίζουμε νέους ανθρώπους… Ήμασταν ιδιαίτερα Χαίρομαι που επισκέπτομαι το Μουσείο Kreković – Palma de Mallorca. Κατά τα επίσημα εγκαίνια του μουσείου το 1981, η βασίλισσα Σοφία έγραψε στο βιβλίο των εντυπώσεων: «… Magnifico museo y magnifico pintor». Μας έκαναν μεγάλη εντύπωση τα έργα του μεγάλου Κροάτη ζωγράφου Kristian Kreković, με τον οποίο η Τούζλα είναι ο δεσμός μας, ειδικά η Έξοδος του εικοστού αιώνα, και δεν μπορούσαμε να συγκρατήσουμε τα δάκρυά μας γιατί αναγνωρίσαμε και τη μοίρα μας σε αυτό το έργο.

HG: Γνωρίζουμε ότι η σύζυγός σας Nada είναι μεγάλη υποστήριξη. Ταξίδεψε μαζί σου; Πόσο σημαντική είναι η γειτνίασή της μαζί σου, πόσο έχει την πλάτη σου η Νάντα;

JURIĆ: Σε κάθε δραστηριότητα, ακόμα και στο Moto Touring, πρέπει να έχεις μια σταθερή βάση από την οποία ξεκινούν τα πάντα. Οι ισχυρότεροι ανταγωνιστές είχαν πίσω τους δυνατές ομάδες, εφεδρικούς κινητήρες, πλήρη logistics, κάτι που συνεπάγεται μια καλή θέση στον ανταγωνισμό. Η ομάδα μας σε όλα τα ταξίδια ήμασταν μόνο εμείς οι δύο σε καλή κατάσταση για τα 66 μας χρόνια ο καθένας και η έμπιστη Moto Guzzi California με τα 360.000 χιλιόμετρα. Μακριά από το Ζάγκρεμπ και αλλού στον κόσμο, μας στήριξαν φίλοι που μας ακολούθησαν, ο γιος Diego, το κατοικίδιο Micko, συνάδελφοι από τη λέσχη μοτοσυκλετών BMW Zagreb, και πριν από κάθε αναχώρηση, για όλες μας τις ανάγκες, καθώς και την άψογη κατάσταση του κινητήρα , φρόντισαν οι χορηγοί μας που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό το έργο. Ωστόσο, ο κύριος χαρακτήρας αυτής της ιστορίας είναι η σύζυγός μου Νάντα, με την οποία μοιράζομαι τα καλά και τα κακά εδώ και σαράντα χρόνια. Αιτήσεις για αγώνες, αλληλογραφία με τους διοργανωτές, κρατήσεις διαμονής, φαγητό, φάρμακα, γκαρνταρόμπα, διάθεση, ενθάρρυνση, φωνές, σάλος, κατηγορίες, προσοχή…. Όλα αυτά είναι στο έργο των δραστηριοτήτων της και είμαι υπεύθυνος μόνο για το δρομολόγιο του ταξιδιού και την διαχείριση της μοτοσυκλέτας. Και δεν με εκπλήσσει γιατί, σε κάθε συγκέντρωση από εμάς που έχουμε ήδη γνωριστεί καλά και γίνουμε φίλοι, όταν εμφανιζόμαστε συνήθως λένε: bienvenida Esperanza, χωρίς να με προσέχει, δικαιολογώντας ότι το όνομά μου είναι δύσκολο να προφέρουν. Όλα είναι εύκολα λοιπόν για μένα όταν η Νάντα κάθεται πίσω μου.

HG: Ζεις και εργάζεσαι στο Ζάγκρεμπ, πόσο σου λείπει η Τούζλα; Ακόμα, άφησες αμέτρητο στίγμα εδώ στην άμυνα της χώρας και αυτού του χώρου;

JURIĆ: Με την έξοδο του 20ου αιώνα, είχαμε και μια νέα αρχή σε ένα νέο περιβάλλον. Τίποτα δεν ήταν εύκολο. Όπως οι περισσότεροι νέοι μετανάστες, ξεκινήσαμε από το μηδέν, αλλά με τεράστια προσπάθεια και τις ευκαιρίες που προσφέρει μια μεγαλύτερη πόλη, καταφέραμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Η Τούζλα είναι επίσης η πόλη μου, και από τη σημερινή οπτική γωνία, όταν κινούμαστε με ευκολία σχεδόν σε όλο τον κόσμο, καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις, δεν νιώθω ότι την άφησα ποτέ. Η ίδια η εγγύτητα καθιστά δυνατό να έρχομαι όποτε χρειάζομαι, ενώ έχω και τάφους, συγγενείς και φίλους. Φυσικά, είμαι συναισθηματικά δεμένος με τη γενέτειρά μου, με δεσμεύουν η Τούζλα τόσο από όμορφες όσο και από δύσκολες περιόδους ζωής που υφαίνονται στην ιστορία της. Είμαι σε συνεχή επικοινωνία με γνωστούς και παρακολουθώ γεγονότα μέσω του portal HG. Με τη συνταξιοδότηση, μπορώ πλέον να είμαι εκεί όλο και πιο συχνά.

HG: Σκέφτεσαι ποτέ περασμένες περιόδους πολέμου, πολεμήσατε για μια χώρα όπως αυτή; Στα μάτια πολλών, σήμερα είναι μια διχασμένη χώρα.

JURIĆ: Και αν θέλω, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ, να μιλήσω και να ανταλλάξω απόψεις με άλλους για τα πάντα. Πάντα ελπίζω για το καλύτερο, ανυπομονώ για κάθε πρόοδο, βλέπω αλλαγές στα πρότυπα, αλλά όταν κοιτάζω τα χρόνια – ο χρόνος περνά πολύ πιο γρήγορα από όλα αυτά, και οι σχέσεις μεταξύ των εθνών εξακολουθούν να είναι όπως στην επιστολή του Andrić από το 1920. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, γινόταν αγώνας για επιβίωση, παραμονή και επιβίωση, αλλά υπήρχε και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο μόλις σταματούσε ο πόλεμος. Γι’ αυτό ήμουν πάντα υποστηρικτής της ειρήνης. Αλλά ότι η ειρήνη δεν έφερε το αναμενόμενο, η ελπίδα χάνεται γιατί όλα στις σχέσεις μεταξύ των εθνών επιστρέφουν στην προπολεμική κατάσταση. Ωστόσο, εξακολουθώ να σκέφτομαι και ελπίζω ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά, ότι η πατρίδα μας θα είναι μια μέρα χωρίς σύνορα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θα πάρει χρόνο και το τίμημα θα το πληρώσουμε όλοι.

HG: Πόσο σημαντικό είναι να οικοδομηθεί η ειρήνη σε αυτούς τους τομείς, πόσο σημαντικός είναι ο αμοιβαίος σεβασμός και η κατανόηση μεταξύ των εθνών;

JURIĆ: Ειρήνη και μόνο ειρήνη. Τον οποίο ο πόλεμος πήρε μέρος της ζωής του και δεν τον ωφέλησε, ξέρει τι φέρνει και πρέπει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για την ειρήνη, και αυτό εκδηλώνεται καλύτερα ακριβώς μέσω αυτού του αμοιβαίου σεβασμού και κατανόησης.

HG: Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον όσον αφορά το ταξίδι με μοτοσυκλέτα, πού πηγαίνετε τώρα και πόσα χιλιόμετρα θα είναι αυτή τη φορά;

JURIĆ: Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου, βρίσκομαι στην τελετή της FIM στο Ρίμινι της Ιταλίας, όπου θα μου απονεμηθούν βραβεία και αναγνώριση για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Για τρεις μέρες θα είμαι παρέα με παγκόσμιους πρωταθλητές σε όλους τους κλάδους της μοτοσυκλέτας και θα είναι παρόντες και οι θρύλοι της παγκόσμιας μοτοσυκλέτας, Valentino Rossi, Marc Maquez και άλλοι. Πρέπει πάντα να ξέρετε πότε να σταματήσετε. Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο από αυτό που έχω πετύχει. Αν με εξυπηρετεί η υγεία μου, θα πρέπει να ολοκληρώσω κάποια άλλα μικρά πράγματα τα επόμενα δύο χρόνια, συγκεκριμένα: μια περιοδεία στις υπόλοιπες τρεις χώρες της Ευρώπης – Ισλανδία, Ιρλανδία και Μεγάλη Βρετανία. Ταξιδεύοντας στην υπόλοιπη ήπειρο – Νότια Αμερική, επισκεπτόμενοι χώρες της Υπερκαυκασίας, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν και Αρμενία. Ταυτόχρονα, θα εργαστώ σε ένα νέο έργο, το οποίο είναι η συμπερίληψη της Κροατίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στους προορισμούς των τουριστικών εκδηλώσεων της FIM. Οι αναφορές που έχω με βοηθούν γι’ αυτό, αλλά πρέπει επίσης να συγκεντρώσω ομάδα και χορηγούς, να πάρω την υποστήριξη των αρμόδιων κρατικών και νομαρχιακών αρχών και πολλή δουλειά. Σε αυτά τα δύο χρόνια με την Moto Guzzi California, θα προσπαθήσω να φτάσω τα 500 χιλιάδες χιλιόμετρα από τα σημερινά 360 και, σύμφωνα με την συμφωνία με τον κατασκευαστή, να τοποθετήσω αυτόν τον κινητήρα-τρόπαιο στο εργοστασιακό μουσείο Motto Guzzi στo Mandello del Lario.

*Αναδημοσίευση από το Hrvatski Glasnik 

Στην ατομική βαθμολογία τον τίτλο κατέκτησε το 2020 ο Juan Noguerol

ενώ το 2021 ο Santiago García Ruiz:

Στο Ομαδικό και τις δύο χρονιές, κυπελλούχο Σωματείο αναδείχθηκε το Motoclub du Porto:

Επίσης, από τον Διευθυντή της Επιτροπής Τουρισμού κ. Nuno Trepa Leite, έγινε απολογισμός του έργου της Επιτροπής κατά το 2021 και παρουσίαση του προγράμματος για το 2022, που έχει σαν σύνθημα “Η χρονιά που επιστρέφουμε στον Δρόμο”.

Σε μια τρισέλιδη παρουσίαση του μέχρι τώρα ταξιδιού του στο Αγγλικό περιοδικό BIKE (το μεγαλύτερο μοτοπεριοδικό στο Ηνωμένο Βασίλειο) που βγαίνει στα περίπτερα στις 24 Μαρτίου, αναφέρεται με τα πιο θερμά λόγια για την φιλοξενία του στην Ελλάδα και για την τεράστια κινητοποίηση της Ομοσπονδίας μας για να του μείνει η επίσκεψη στην χώρα μας αξέχαστη.

Εδώ μια γεύση από την βόλτα του ανά την Ελλάδα:  https://stage.motoe.gr/o-gyros-tou-kosmou-me-monkey-gyros-tis-elladas

Ευχαριστούμε Andre για τα καλά σου λόγια και σε περιμένουμε στο άμεσο μέλλον.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Andre είναι Πορτογάλος αγωνιζόμενος στα superbike 600 που του αρέσουν τα ταξίδια. Πήρε λοιπόν την απόφαση να επιχειρήσει τον Γύρο του Κόσμου  με τον “μπόμπο”, ένα ταξίδι που θα τον κρατήσει για τέσσερα χρόνια στους δρόμους της υφηλίου. Από τον επίσης Πορτογάλο Διευθυντή της Επιτροπής Τουρισμού της FIM, μας ζητήθηκε να διευκολύνουμε το πέρασμα του Andre από την Ελλάδα. Αμέσως ενημερώθηκαν οι Λέσχες της Ομοσπονδίας και οι προτάσεις φιλοξενίας άρχισαν να πέφτουν βροχή. Και έτσι, το σύντομο πέρασμα, σε συνδυασμό με την αδυναμία συνέχισης του ταξιδιού από Τουρκία για Ιράν, εξελίχθηκε σε πραγματικό Γύρο της Ελλάδας.

Άγκιστρο Σερρών, Καβάλα, Αγ. Αθανάσιος Θεσσαλονίκης, Παλιός Αγ. Αθανάσιος, Γρεβενά, Ιωάννινα, Πάργα, Πρέβεζα, Αμαλιάδα, Αρχαία Ολυμπία, Καλαμάτα, Σπάρτη, Ναύπλιο, Αθήνα, Κρήτη, Χαλκίδα, Λαμία, Κατερίνη, Νέα Πέραμος Καβάλας ήταν τα μέρη που “πρόλαβαν” να φιλοξενήσουν τον Andre. Δυστυχώς, τα περιοριστικά μέτρα για τον COVID, τον ανάγκασαν να επισπεύσει την αναχώρησή του από την χώρα μας για την Σόφια, όπου θα περιμένει το “άνοιγμα” του Ιράν για να ολοκληρώσει τον γύρο της χώρας μας στον δρόμο του για Τουρκία.

Όσο ήταν στην πατρίδα μας έδωσε συνεντεύξεις στο ΜΟΤΟ και στο bikeit.gr, “μπήκε” και στις δύο πίστες (Σέρρες και Μέγαρα), και τον “μυήσαμε” στο πιτόγυρο, την μπουγάτσα, το τσίπουρο και την ρακή.

Πέρα από τις Λέσχες και όλους όσους συμμετείχαν, η Ομοσπονδία θα ήθελε να ευχαριστήσει το Metohi Inn στον Παληό Άγιο Αθανάσιο και το Epirus Palace στα Γιάννενα, και το ferrytraveller για την κάλυψη των εισιτηρίων για Κρήτη.

Στις εργασίες της επιτροπής που πραγματοποιήθηκαν στο ξενοδοχείο LUCY, παραβρέθηκαν 18 μέλη της Επιτροπής προερχόμενα από Καναδά, Πορτογαλία, Δανία, Αγγλία, Ιταλία, Κροατία, Αυστρία, Γερμανία, Ινδία, Ισπανία, Λιθουανία, Τυνησία, Αλγερία, Ελβετία, Βέλγιο και Ελλάδα, ενώ εκ μέρους της FIM παραβρέθηκε ο Διευθυντής των μη-αγωνιστικών δραστηριοτήτων, κ. Damiano Zamana.

Μετά το πέρας των εργασιών κάθε ημέρας, οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν σε σημεία ενδιαφέροντος και μνημεία της Καβάλας, του Δήμου και του Νομού,

…και να “μυηθούν” στην τυπική Ελληνική κουζίνα και μουσική:

Εκπροσωπώντας τις Αρχές, την Επιτροπή Τουρισμού επισκέφτηκαν και απεύθυναν χαιρετισμό ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Ανδρέας Καραγιώργης εκπροσωπώντας την Αντιπεριφέρεια Καβάλας με τον σύμβουλό του κ. Γιώργο Τσακίρη, καθώς και ο Εντεταλμένος Σύμβουλος του Δήμου Καβάλας κ. Γεώργιος Μιχαηλίδης.

Οι εργασίες της επιτροπής ολοκληρώθηκαν την Δευτέρα 11/9 με τον σχεδιασμό των δράσεων της FIM για τα επόμενα χρόνια στον Τουριστικό τομέα όπου, για το 2020, δύο Ελληνικές εκδηλώσεις εντάχθηκαν για πρώτη φορά στο επίσημο καλεντάρι της FIM, με την μία μάλιστα να προσμετρείται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τουρισμού. Επιπλέον έγινε δεκτή με ενθουσιασμό η αίτηση της ΜΟΤΟΕ να διοργανωθεί στην Καβάλα το Mototour of Nations του 2022, μια από τις τέσσερεις “κλασσικές” εκδηλώσεις της Διεθνούς Ομοσπονδίας με τεράστια παγκόσμια προβολή.

(Φωτο από το Mototour of Nation 2017 που η Ομοσπονδία διοργάνωσε στην Ήπειρο)

Τα μέλη της επιτροπής για άλλη μια φορά ενθουσιάστηκαν από την φιλοξενία και τις ομορφιές της περιοχής και εξέφρασαν την επιθυμία να υπάρξει και στο μέλλον συνάντηση της Επιτροπής στην Καβάλα.

Η Ομοσπονδία με την σειρά της ευχαριστεί τον Δήμαρχο Καβάλας κ. Θόδωρο Μουριάδη, τον κ. Ανδρέα Καραγιώργη και τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου κ. Μάρκο Δέμπα για την έμπρακτη στήριξη της σημαντικής αυτής εκδήλωσης που ανοίγει νέους ορίζοντες στην ανάληψη διεθνών διοργανώσεων για ακόμη μεγαλύτερη προβολή της περιοχής, καθώς επίσης και την διεύθυνση και το προσωπικό του ξενοδοχείου Lucy.

San-Remo, Monaco & Cuneo ήταν ο τόπος διεξαγωγής του δεύτερου FIM Mototour of Nations που διοργάνωσε η Ιταλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας (F.M.I.) από 11 έως 14 Σεπτεμβρίου 2015

. https://youtu.be/5NJYSozgafI

Το πρώτο είχε διεξαχθεί στις Δολομιτικές Άλπεις ενώ την διοργάνωση του 2016 ανέλαβαν οι Πορτογάλοι.

200 μοτοσυκλετιστές και μοτοσυκλετίστριες από όλη την Ευρώπη συμμετείχαν, μέσω των Ομοσπονδιών τους, σε αυτή την Ευρωπαϊκή γιορτή του μοτοσυκλετισμού που σκοπό έχει την σύσφιξη τως σχέσεων μεταξύ των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών.

Η τετραήμερη περιήγηση της ευρύτερης περιοχής, πέρα από την οδήγηση σε ενδιαφέρουσες διαδρομές,

εμπλουτίζεται και με επισκέψεις σε χώρους ιστορικού, πολιτιστικού και τουριστικού ενδιαφέροντος.

H MOT.O.E. έχει καταθέση πρόταση ανάληψης της διοργάνωσης του 2017 στην χώρα μας – οι λέσχες που ενδιαφέρονται για την ανάληψη της διοργάνωσης θα πρέπει να έρθουν σε επαφή με το Προεδρείο. Στο πλαίσιο αυτής της διεκδίκησης, ο Έφορος Τουρισμού της Ομοσπονδίας συμμετείχε στην φετινή διοργάνωση,

αποσπώντας μάλιστα και το βραβείο του καλύτερου αναβάτη της διοργάνωσης.

Για την εκδήλωση του 2016 στο Πόρτο, η ΜΟΤΟΕ θα διοργανώσει Εθνική αποστολή, στοχεύοντας στην όσο το δυνατόν πολυπληθέστερη παρουσία μας. Περισσότερα με την επίσημη ανακοίνωση της ημερομηνίας και των όρων συμμετοχής.

Μείνετε συντονισμένοι…….